Śrī Nṛsiṃha Kavaca Stotram

नृसिंहकवचं वक्ष्ये प्रह्लादेनोदितं पुरा
सर्वरक्षाकरं पुण्यं सर्वोपद्रवनाशनम्

nṛsiṃha-kavacaṃ vakṣye prahlādenoditaṃ purā
sarva-rakṣā-karaṃ puṇyaṃ sarvopadrava-nāśanam

सर्वसम्पत्करं चैव स्वर्गमोक्षप्रदायकम्
ध्यात्वा नृसिंहं देवेशं हेमसिंहासनस्थितम्

sarva-sampat-karaṃ caiva svarga-mokṣa-pradāyakam
dhyātvā nṛsiṃhaṃ deveśaṃ hema-siṃhāsana-sthitam

विवृतास्यं त्रिनयनं शरदिन्दुसमप्रभम्
लक्ष्म्यालिङ्गितवामाङ्गं विभूतिभिर् उपाश्रितम्

vivṛtāsyaṃ tri-nayanaṃ śarad-indu-sama-prabham
lakṣmyāliṅgita-vāmāṅgaṃ vibhūtibhir upāśritam

चतुर्भुजं कोमलाङ्गं स्वर्णकुण्डलशोभितम्
सरोजशोभितोरस्कं रत्नकेयूरमुद्रितम्

catur-bhujaṃ komalāṅgaṃ svarṇa-kuṇḍala-śobhitam
saroja-śobhitoraskaṃ ratna-keyūra-mudritam

तप्तकाञ्चनसङ्काशं पीतनिर्मलवाससम्
इन्द्रादिसुरमौलिष्ठः स्फुरन् माणिक्यदीप्तिभिः

tapta-kāñcana-saṅkāśaṃ pīta-nirmala-vāsasam
indrādi-sura-mauliṣṭhaḥ sphuran māṇikya-dīptibhiḥ

विराजितपदद्वन्द्वं शङ्खचक्रादिहेतिभिः
गरुत्मता च विनयात् स्तूयमानं मुदान्वितम्

virājita-pada-dvandvaṃ śaṅkha-cakrādi-hetibhiḥ
garutmatā ca vinayāt stūyamānaṃ mudānvitam

स्वहृत्कमलसंवासं कृत्वा तु कवचं पठेत्
नृसिंहो मे शिरः पातु लोकरक्षार्थसम्भवः

sva-hṛt-kamala-saṃvāsaṃ kṛtvā tu kavacaṃ paṭhet
nṛsiṃho me śiraḥ pātu loka-rakṣārtha-sambhavaḥ

सर्वगोऽपि स्तम्भवासः फलं मे रक्षतु ध्वनिम्
नृसिंहो मे दृशौ पातु सोमसूर्याग्निलोचनः

sarvago ’pi stambha-vāsaḥ phalaṃ me rakṣatu dhvanim
nṛsiṃho me dṛśau pātu soma-sūryāgni-locanaḥ

स्मृतिं मे पातु नरहरिः मुनिवर्यस्तुतिप्रियः
नासं मे सिंहनासस् तु मुखं लक्ष्मीमुखप्रियः

smṛtiṃ me pātu narahariḥ muni-varya-stuti-priyaḥ
nāsaṃ me siṃha-nāsas tu mukhaṃ lakṣmī-mukha-priyaḥ

सर्वविद्याधिपः पातु नृसिंहो रसनां मम
वक्त्रं पात्व् इन्दुवदनं सदा प्रह्लादवन्दितः

sarva-vidyādhipaḥ pātu nṛsiṃho rasanāṃ mama
vaktraṃ pātv indu-vadanaṃ sadā prahlāda-vanditaḥ

नृसिंहः पातु मे कण्ठं स्कन्धौ भूभृद् अनन्तकृत्
दिव्यास्त्रशोभितभुजः नृसिंहः पातु मे भुजौ

nṛsiṃhaḥ pātu me kaṇṭhaṃ skandhau bhū-bhṛd ananta-kṛt
divyāstra-śobhita-bhujaḥ nṛsiṃhaḥ pātu me bhujau

करौ मे देववरदो नृसिंहः पातु सर्वतः
हृदयं योगिसाध्यश् च निवासं पातु मे हरिः

karau me deva-varado nṛsiṃhaḥ pātu sarvataḥ
hṛdayaṃ yogi-sādhyaś ca nivāsaṃ pātu me hariḥ

मध्यं पातु हिरण्याक्षवक्षःकुक्षिविदारणः
नाभिं मे पातु नरहरिः स्वनाभिब्रह्मसंस्तुतः

madhyaṃ pātu hiraṇyākṣa-vakṣaḥ-kukṣi-vidāraṇaḥ
nābhiṃ me pātu narahariḥ sva-nābhi-brahma-saṃstutaḥ

ब्रह्माण्डकोटयः कट्यां यस्यासौ पातु मे कटिम्
गुह्यं मे पातु गुह्यानां मन्त्राणां गुह्यरूपदृक्

brahmāṇḍa-koṭayaḥ kaṭyāṃ yasyāsau pātu me kaṭim
guhyaṃ me pātu guhyānāṃ mantrāṇāṃ guhya-rūpa-dṛk

ऊरू मनोभवः पातु जानुनी नररूपदृक्
जङ्घे पातु धराभारहर्ता योऽसौ नृकेशरी

ūrū manobhavaḥ pātu jānunī nara-rūpa-dṛk
jaṅghe pātu dharā-bhāra-hartā yo ’sau nṛ-keśarī

सुरराज्यप्रदः पातु पादौ मे नृहरीश्वरः
सहस्रशीर्षापुरुषः पातु मे सर्वशस् तनुम्

sura-rājya-pradaḥ pātu pādau me nṛharīśvaraḥ
sahasra-śīrṣā-puruṣaḥ pātu me sarvaśas tanum

मनोग्रः पूर्वतः पातु महावीराग्रजोऽग्नितः
महाविष्णुर् दक्षिणे तु महाज्वालस् तु नैरृतः

manograḥ pūrvataḥ pātu mahā-vīrāgrajo ’gnitaḥ
mahā-viṣṇur dakṣiṇe tu mahā-jvālas tu nairṛtaḥ

पश्चिमे पातु सर्वेशो दिशि मे सर्वतोमुखः
नृसिंहः पातु वायव्यं सौम्यं भूषणविग्रहः

paścime pātu sarveśo diśi me sarvatomukhaḥ
nṛsiṃhaḥ pātu vāyavyaṃ saumyaṃ bhūṣaṇa-vigrahaḥ

ईशान्यां पातु भद्रो मे सर्वमङ्गलदायकः
संसारभयतः पातु मृत्योर् मृत्युर् नृकेशरी

īśānyāṃ pātu bhadro me sarva-maṅgala-dāyakaḥ
saṃsāra-bhayataḥ pātu mṛtyor mṛtyur nṛ-keśarī

इदं नृसिंहकवचं प्रह्लादमुखमण्डितम्
भक्तिमान् यः पठेन् नित्यं सर्वपापैः प्रमुच्यते

idaṃ nṛsiṃha-kavacaṃ prahlāda-mukha-maṇḍitam
bhaktimān yaḥ paṭhen nityaṃ sarva-pāpaiḥ pramucyate

पुत्रवान् धनवान् लोके दीर्घायुर् उपजायते
यं यं कामयते कामं तं तं प्राप्नोत्य् असंशयम्

putravān dhanavān loke dīrghāyur upajāyate
yaṃ yaṃ kāmayate kāmaṃ taṃ taṃ prāpnoty asaṃśayam

सर्वत्र जयम् आप्नोति सर्वत्र विजयी भवेत्
भूम्यन्तरीक्षदिव्यानां ग्रहाणां विनिवारणम्

sarvatra jayam āpnoti sarvatra vijayī bhavet
bhūmy-antarīkṣa-divyānāṃ grahāṇāṃ vinivāraṇam

वृश्चिकोरगसम्भूतविषापहरणं परम्
ब्रह्मराक्षसयक्षाणां दूरोत्सारणकारणम्

vṛścikoraga-sambhūta-viṣāpaharaṇaṃ param
brahma-rākṣasa-yakṣāṇāṃ dūrotsāraṇa-kāraṇam

भुजे वा तालपत्रे वा कवचं लिखितं शुभम्
करमूले धृतं येन सिध्येयुः कर्मसिद्धयः

bhuje vā tāla-patre vā kavacaṃ likhitaṃ śubham
kara-mūle dhṛtaṃ yena sidhyeyuḥ karma-siddhayaḥ

देवासुरमनुष्येषु स्वं स्वम् एव जयं लभेत्
एकसन्ध्यं त्रिसन्ध्यं वा यः पठेन् नियतो नरः

devāsura-manuṣyeṣu svaṃ svam eva jayaṃ labhet
eka-sandhyaṃ tri-sandhyaṃ vā yaḥ paṭhen niyato naraḥ

सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति
द्वात्रिंशतिसहस्राणि पठेत् शुद्धात्मनां नृणाम्

sarva-maṅgala-māṅgalyaṃ bhuktiṃ muktiṃ ca vindati
dvā-triṃśati-sahasrāṇi paṭhet śuddhātmanāṃ nṛṇām

कवचस्यास्य मन्त्रस्य मन्त्रसिद्धिः प्रजायते
अनेन मन्त्रराजेन कृत्वा भस्माभिर् मन्त्रणम्

kavacasyāsya mantrasya mantra-siddhiḥ prajāyate
anena mantra-rājena kṛtvā bhasmābhir mantraṇam

तिलकं बिभृयाद् यस् तु तस्य ग्रहभयं हरेत्
त्रिवारं जपमानस् तु दत्तं वार्य् अभिमन्त्र्य च

tilakaṃ bibhṛyād yas tu tasya graha-bhayaṃ haret
tri-vāraṃ japamānas tu dattaṃ vāry abhimantrya ca

प्राशयेद् यो नरो मन्त्रं नृसिंहध्यानम् आचरेत्
तस्य रोगाः प्रणश्यन्ति ये च स्युः कुक्षिसम्भवः

prāśayed yo naro mantraṃ nṛsiṃha-dhyānam ācaret
tasya rogāḥ praṇaśyanti ye ca syuḥ kukṣi-sambhavaḥ

किम् अत्र बहुनोक्तेन नृसिंहसदृशो भवेत्
मनसा चिन्तितं यत् तु स तच् चाप्नोत्य् असंशयम्

kim atra bahunoktena nṛsiṃha-sadṛśo bhavet
manasā cintitaṃ yat tu sa tac cāpnoty asaṃśayam

गर्जन्तं गर्जयन्तं निजभुजपटलं स्फोटयन्तं हटन्तं
दीप्यन्तं तापयन्तं दिवि भुवि दितिजं क्षेपयन्तं क्षिपन्तम्
क्रन्दन्तं रोषयन्तं दिशि दिशि सततं संहरन्तं भरन्तं
वीक्षन्तं पूर्णयन्तं करनिकरशतैर् दिव्यसिंहं नमामि

garjantaṃ garjayantaṃ nija-bhuja-paṭalaṃ sphoṭayantaṃ haṭantaṃ
dīpyantaṃ tāpayantaṃ divi bhuvi ditijaṃ kṣepayantaṃ kṣipantam
krandantaṃ roṣayantaṃ diśi diśi satataṃ saṃharantaṃ bharantaṃ
vīkṣantaṃ pūrṇayantaṃ kara-nikara-śatair divya-siṃhaṃ namāmi