BG 11.35
सञ्जय उवाच
एतच्छ्रुत्वा वचनं केशवस्य कृताञ्जलिर्वेपमानः किरीटी
नमस्कृत्वा भूय एवाह कृष्णं सगद्गदं भीतभीतः प्रणम्य
sañjaya uvāca
etac chrutvā vacanaṃ keśavasya
kṛtāñjalir vepamānaḥ kirīṭī
namaskṛtvā bhūya evāha kṛṣṇaṃ
sagadgadaṃ bhītabhītaḥ praṇamya
SYNONYMS
sañjayaḥ uvāca: Sañjaya said | etat: this | śrutvā: Having heard | vacanam: speech | keśavasya: of Krishna | kṛta-añjaliḥ: with folded palms | vepamānaḥ: trembling | kirīṭī: Arjuna | namaskṛtvā: did Him obeisance | bhūyaḥ: again | eva: indeed | āha: he spoke | kṛṣṇam: to Krishna | sa-gadgadam: in a choked voice | bhīta-bhītaḥ: with awe and trembling | praṇamya: he bowed down |
TRANSLATION
Sañjaya said:
Having heard this speech of Krishna, Arjuna did Him obeisance; and trembling with awe, he bowed down again, and with folded palms, and trembling, he spoke to Krishna in a choked voice.
PURPORT
Having heard the speech of Krishna, ocean of affection for the seekers of refuge in Him, Arjuna did obeisance to Him. Trembling with fear, he bowed again and again before Him. With folded palms, and trembling, Arjuna spoke in a choked voice with emotion.